Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych ad 6

Wyniki były spójne dla wszystkich składników pierwotnego wyniku. Terapia skojarzona nie była znacząco lepsza niż sam ramipryl (ryzyko względne, 0,99; 95% CI, 0,92 do 1,07). Korekty dotyczące niewielkich różnic ciśnienia krwi nie zmieniły istotnie wyników pierwotnego wyniku (względne ryzyko dla telmisartanu vs. ramipril, 1,02; 95% CI, 0,95 do 1,10; względne ryzyko dla terapii skojarzonej vs. ramipril, 1,00; 95% CI, 0,93 do 1,07). Nie było istotnej różnicy w całkowitej liczbie zgonów między grupą ramipril a grupą telmisartanu (odpowiednio 1014 zgony i 989 zgonów, względne ryzyko w grupie telmisartanu, 0,98, 95% CI, 0,90 do 1,07); liczba zgonów była większa w grupie leczenia skojarzonego niż w grupie ramiprilu (1065 zgonów w porównaniu do 1014 zgonów, względne ryzyko w grupie leczenia skojarzonego, 1,07; 95% CI, 0,98 do 1,16), ale różnica nie była znaczący. Analizy przyczyny zgonu nie wykazały istotnych różnic w odniesieniu do konkretnej przyczyny (dane nie przedstawione).
Drugorzędne i inne wyniki
Tabela 4. Tabela 4. Wyniki wtórne i inne. Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania wyników wtórnych (Tabela 4), z wyjątkiem zaburzeń czynności nerek, które wystąpiły u 871 pacjentów (10,2%) w grupie ramiprilu, 906 pacjentów (10,6%) w grupie telmisartanu i 1148 pacjentów ( 13,5%) w grupie leczenia skojarzonego. W porównaniu z grupą otrzymującą ramipryl, grupa telmisartanu wykazywała podobne względne ryzyko niewydolności nerek (1,04), podczas gdy grupa leczenia skojarzonego odnotowała znaczny wzrost ryzyka względnego (1,33, P <0,001). Częstość dializy nerek była taka sama w grupie otrzymującej ramipryl i telmisartan, u 48 pacjentów (0,6%) i 52 pacjentów (0,6%) odpowiednio poddawanych dializie, podczas gdy wskaźnik ten był zwiększony w grupie 65 pacjentów (0,8%) poddanych dializie (p = 0,10 dla porównania z grupą ramiprilu).
Analizy podgrup
Rysunek 3. Rysunek 3. Względne ryzyko w wcześniej określonych podgrupach. Pokazano porównania pomiędzy grupą telmisartanu a grupą ramiprilu (panel A) oraz między grupą terapii skojarzonej (telmisartanem i ramiprilem) a grupą ramipril (panel B). Ocena ryzyka z badania Heart Infections Prevention Evaluation (HOPE) 5 mieści się w zakresie od 2.350 do 5.928, przy czym wyższe wyniki wskazują na wyższe ryzyko. Rozmiary kwadratów są proporcjonalne do liczby zdarzeń.
Porównania kluczowych podgrup wykazały podobne wyniki między grupą ramipril a grupą telmisartanu (Figura 3A) oraz między grupą ramipril a grupą leczenia skojarzonego (Figura 3B). Wyniki dla obu porównań były również spójne w analizach, które dostosowano do stosowania u pacjentów różnych współistniejących leków (np. Statyn, leków przeciwpłytkowych, beta-blokerów, diuretyków i blokerów kanału wapniowego) (dane nie przedstawione).
Analiza na podstawie protokołu
W przypadku pierwotnego wyniku leczenia telmisartanem w porównaniu z ramiprylem, analiza na podstawie protokołu wykazała względne ryzyko 1,00 (95% CI, 0,92 do 1,09, P = 0,006 dla nie gorszej jakości). Analizy porównujące terapię skojarzoną z ramiprylem wykazały wyniki podobne do analizy zamiaru leczenia (ryzyko względne, 0,98; 95% CI, 0,90 do 1,07).
Dyskusja
Wykazano, że inhibitory ACE zmniejszają śmiertelność, zawał mięśnia sercowego, udar, niewydolność serca i rewaskularyzację u pacjentów z wcześniej występującą chorobą sercowo-naczyniową i cukrzycą wysokiego ryzyka.
[więcej w: implanty zębów, dentysta poznań, dentysta olsztyn ]