Od czasu do czasu zjawiaja sie ogólne drgawki kloniczne

Od czasu do czasu zjawiają się ogólne drgawki kloniczne. Skurcze takie są bolesne i-trwają kilka minut W dalszym przebiegu, występuje gwałtowny napad tężyczki, trwający do kilku godzin i przejawiający się w bolesnych tonicznych skurczach mięśni, kończyn, powiek, żwaczy, przepony oraz krtani; towarzyszą im wymioty i rozwolnienia. W związku ze wzmożoną czynnością mięśni przyspiesza się bicie serca i podnosi się ciepłota ciała z powodu nadmiernego wytwarzania ciepła. Zwykle. zwierzę przetrzymuje pierwszy napad tężyczki, w drugim lub, trzecim napadzie ginie jednak z powodu zaduszenia. Continue reading „Od czasu do czasu zjawiaja sie ogólne drgawki kloniczne”

utrwalony preparat plwociny barwi sie

utrwalony preparat plwociny barwi się przez 2 minuty TYTUL Postępowanie utrwalony preparat plwociny barwi się przez 2 minuty karbolowym fioletem goryczkowym o składzie: fioletu goryczkowego 1,0. alkoholu 96 JG 10,0, kwasu karbolowego rozcieńczonego (acidun carbolicun liquefactum) 5,0 i wody przekroplonej 100,0. Następnie preparat zanurza się na jedną minutę do roztworu Lugola (Rp. Jodi puri 1,0, Kalii jodati 2,0, Aq. dest. Continue reading „utrwalony preparat plwociny barwi sie”

Badanie przedmiotowe TYTUL Badanie

Badanie przedmiotowe TYTUL Badanie przedmiotowe powinno być przeprowadzone bardzo skrupulatnie, a jego wyniki poddane szczegółowej wnikliwej analizie, przy której należy unikać skrajności, mianowicie wszelkiej przesady oraz lekceważenia małych, zdawałoby się, odchyleń od stanu prawidłowego. Trzeba pamiętać, że rozległość zmian chorobowych w narządzie oddechowym, a nieraz samo istnienie choroby dają się wykryć w niektórych przypadkach tylko za pomocą badania radiologicznego. Dlatego tez badanie to powinno być przeprowadzone przy najmniejszym już podejrzeniu, co do istnienia choroby narządu oddechowego. W rozpoznaniu choroby narządu oddechowego należy także dążyć do wykrycia czynników, które ją wywołały i zwracać uwagę, jaki wpływ wywiera ona na ustrój. Rokowanie w chorobach narządu oddechowego zależy od rodzaju choroby, rozległości i doniosłości zmian w tym narządzie, stanu innych narządów, zwłaszcza stanu ogólnego, od zapasu sił chorego i społecznych jego warunków. Continue reading „Badanie przedmiotowe TYTUL Badanie”

Leczenie zgeszczonym powietrzem przeprowadza sie

Leczenie zgęszczonym powietrzem przeprowadza się w komorach pneumatycznych TYTUL Leczenie zgęszczonym powietrzem przeprowadza się w komorach pneumatycznych, zwanych także komorami nadciśniefilowymi. Komora składa się z 2 pomieszczeń, mianowicie z przedkomory i komory właściwej. Zadaniem przedkomory jest umożliwić w razie potrzeby szybką pomoc lekarską choremu znajdującemu się w komorze. Osiąga się to przez podniesienie ciśnienia powietrza w przedkomorze i równoczesne jego obniżenie w komorze. Po zrównaniu ciśnień w obu pomieszczeniach można już zastosować odpowiedni zabieg leczniczy. Continue reading „Leczenie zgeszczonym powietrzem przeprowadza sie”

Ciezki niezyt oskrzeli TYTUL Ciezki

Ciężki nieżyt oskrzeli TYTUL Ciężki nieżyt oskrzeli rozpoczyna się często od dreszczów i przebiega z gorączką przekraczającą nieraz 38° i nieokazującą stałego toru. Gorączce towarzyszy uczucie ogólnego rozbicia, często także poty. Chorzy uskarżają się nadto na ogólne łamanie, bóle głowy, kaszel z uczuciem drapania, palenia lub pieczenia poza mostkiem, bóle w piersiach i zadyszkę. Przedmiotowo w ostrym nieżycie oskrzeli stwierdza się stan gorączkowy, skórę wilgotną, czasami sinawą na oddalonych częściach ciała, często zaczerwienienie gardła. Odgłos opukowy w zakresie klatki piersiowej pozostaje prawidłowy lub ma odcień bębenkowy, zależnie od rozdęcia płuc. Continue reading „Ciezki niezyt oskrzeli TYTUL Ciezki”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 7

Obiektywne odpowiedzi (potwierdzone pełne lub częściowe odpowiedzi) zaobserwowano u pacjentów z czerniakiem, niedrobnokomórkowym rakiem płuc, rakiem nerkowokomórkowym i rakiem jajnika (Tabela 2, Figura i Figura 2 i Fig. S1 w Dodatkowym Dodatku ), a wiele obiektywnych odpowiedzi było trwałych. Czterech dodatkowych pacjentów miało utrzymujące się zmniejszenie docelowych zmian w obecności nowych zmian (zgodnie z immunologicznym wzorem odpowiedzi27). Jednakże, w celu obliczenia odsetka odpowiedzi, tych pacjentów nie zakwalifikowano jako mających odpowiedź. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 7”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 9

Mediana zajętości receptora wynosiła ponad 65% w przypadku badanych dawek. Chociaż badania te dostarczają bezpośredniej oceny i dowodu na docelowe zaangażowanie u pacjentów otrzymujących przeciwciała anty-PD-L1, zależności między zajętością receptora we krwi obwodowej a mikrośrodowiskiem nowotworu pozostają słabo poznane. Główną implikacją klinicznej aktywności blokowania punktu kontrolnego jest to, że generowane są znaczące endogenne odpowiedzi immunologiczne na antygeny nowotworowe, i te odpowiedzi mogą być wykorzystane terapeutycznie do pośredniczenia w klinicznej regresji guza przy hamowaniu punktu kontrolnego. Wyłaniającą się koncepcją immunologii nowotworów jest to, że hamujące ligandy, takie jak PD-L1, są indukowane w odpowiedzi na atak immunologiczny, mechanizm określany jako oporność adaptacyjna.22,32 Ten potencjalny mechanizm oporności immunologicznej przez nowotwory sugeruje, że terapia ukierunkowana na blokowanie interakcji między PD. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 9”

MYD88 L265P Mutacja somatyczna w makroglobulinemii Waldenströma AD 8

MYD88 L265P może być zatem przydatny w odróżnianiu LPL od chłoniaka z marginesu strefy i szpiczaka mnogiego – często trudnego zadania z powodu zachodzenia na siebie morfologicznych, immunofenotypowych, cytogenetycznych i klinicznych cech.2,18,19 W porównaniu z poziomem ekspresji MYD88 L265P w LPL, niższe poziomy ekspresji MYD88 L265P odnotowano w rozlanym chłoniaku z dużych komórek aktywowanego typu komórek B (14 do 29%), chłoniaka limfatycznego związanego z błoną śluzową (9%) i przewlekłej białaczki limfatycznej (3%) .20-22 Szczególnie interesujący był brak MYD88 L265P u większości, ale nie u wszystkich, pacjentów z IgM MGUS ocenionych przez sekwencjonowanie Sangera. Tylko 2 z 21 pacjentów z IgM MGUS (10%) miało ekspresję MYD88 L265P, obaj mieli subcentymetrową adenopatię, ale bez nacieku szpiku kostnego, co jest wymagane do kliniczno-patologicznej diagnozy makroglobulinemii Waldenströma.1,2 Jeden z tych pacjentów miał progresywny choroby, o czym świadczy seryjny wzrost poziomów IgM w surowicy i spadek hematokrytu; choroba została niedawno zdiagnozowana u innego pacjenta, a czas obserwacji był krótki. Znaczenie tych odkryć dla określenia związku IgM MGUS z makroglobulinemią Waldenströma pozostaje wyjaśnione. Kusi do spekulacji, że nabycie MYD88 L265P reprezentuje zdarzenie transformujące, które ułatwia progresję IgM MGUS do makroglobulinemii Waldenströma. Continue reading „MYD88 L265P Mutacja somatyczna w makroglobulinemii Waldenströma AD 8”

MYD88 L265P Mutacja somatyczna w makroglobulinemii Waldenströma AD 7

Ponadto klonalna rearanżacja IgH była obecna w co najmniej części transkryptów u 7 z 11 pacjentów z IgM MGUS, z których żaden nie miał ekspresji MYD88 L265P, co wskazuje na obecność klonalnych komórek B w większości próbek stosowanych do sekwencjonowania Sanger. Hamowanie sygnalizacji MYD88 w komórkach wyrażających L265P
Rysunek 1. Rycina 1. Hamowanie różnicowania mieloidowego Pierwotny gen odpowiedzi (88) (MYD88) Sygnalizacja i wpływ na czynnik jądrowy Ekspresja .B (NF-.B) p65 w jądrach komórek makroglobulinemii Waldenströma. Continue reading „MYD88 L265P Mutacja somatyczna w makroglobulinemii Waldenströma AD 7”

Śmiertelność i choroby sercowo-naczyniowe w cukrzycy typu 1 i 2 ad 5

Odpowiednia bezwzględna zmiana w całkowitej śmiertelności wśród dopasowanych kontroli wyniosła -133,7 zgonów (95% CI, -145.2 do -124,1) na 10 000 osobo-lat, przy względnej redukcji częstości zdarzeń o 31% (współczynnik ryzyka, 0,69; % CI, 0,68 do 0,70). Spadek umieralności z wszystkich przyczyn był o 13% większy wśród osób z grupy kontrolnej niż u pacjentów z cukrzycą typu 2 (współczynnik ryzyka, 0,87, 95% CI, 0,85 do 0,89, P <0,001). W odniesieniu do zgonu z powodu chorób sercowo-naczyniowych bezwzględna zmiana wśród pacjentów z cukrzycą typu wyniosła -26,0 przypadków (95% CI, -42,6 do -9,4) na 10 000 osobolat (rys. 1B i tabela S6 w dodatkowym dodatku). Względne zmniejszenie częstości występowania wynosiło 42% (współczynnik ryzyka, 0,58; 95% CI, 0,50 do 0,68) wśród pacjentów z cukrzycą typu i 38% (współczynnik ryzyka, 0,62, 95% CI, 0,53 do 0,72) wśród kontroli. Continue reading „Śmiertelność i choroby sercowo-naczyniowe w cukrzycy typu 1 i 2 ad 5”