Wpływ supresji herpes simpleks na występowanie wirusa HIV wśród kobiet w Tanzanii ad 5

Badanie, losowanie i obserwacja uczestników badania. Tabela 1. Tabela 1. Podstawowe cechy uczestników. Łącznie przebadano 2719 kobiet, a do badania zakwalifikowano 821 kobiet zakażonych HIV (421 w grupie placebo i 400 w grupie acycloviru) (ryc. Continue reading „Wpływ supresji herpes simpleks na występowanie wirusa HIV wśród kobiet w Tanzanii ad 5”

Pokrycie uniwersalne Jedna głowa na raz – Ryzyko i korzyści z indywidualnych uprawnień do ubezpieczenia zdrowotnego

Reforma ubezpieczeń zdrowotnych uchwalona w Massachusetts w 2006 roku, a propozycje czołowych Demokratów kandydatów na prezydenta starają się osiągnąć powszechne ubezpieczenie zdrowotne, opierając się przede wszystkim na ubezpieczeniach prywatnych. Osiągnięcie uniwersalności jest wyzwaniem w każdym systemie, który przypisuje ochronę ubezpieczeniową, zarówno prywatną, jak i publiczną, do możliwych do zidentyfikowania osób. Trudności ze znalezieniem, rejestrowaniem i rozliczaniem wszystkich kwalifikujących się uczestników nasilają się, gdy większość finansowania na pokrycie ubezpieczenia ma pochodzić ze składek płaconych bezpośrednio do wielu ubezpieczycieli, a nie ze środków zbieranych centralnie przez rząd poprzez opodatkowanie. Aby rozwiązać ten problem, niektóre modele reform zawierają indywidualny mandat, prawny wymóg, aby każda osoba objęła ochroną ubezpieczeniową. Plan zdrowia stanu Massachusetts nakazuje objęcie opieką zarówno dorosłych, jak i dzieci, co proponował plan Senatora Hillary Clinton w skali kraju; Plan senatora Baracka Obamy wymagałby od rodziców uzyskania pokrycia dla swoich dzieci. Continue reading „Pokrycie uniwersalne Jedna głowa na raz – Ryzyko i korzyści z indywidualnych uprawnień do ubezpieczenia zdrowotnego”

Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych ad 7

Dlatego, aby dostarczyć klinicznie istotne informacje, badania oceniające ARB u tych pacjentów muszą obejmować udowodnione dawki inhibitora ACE, albo jako terapia podstawowa, albo jako komparator. W naszym badaniu ocenialiśmy oba podejścia w populacji podobnej do tej, którą badano w badaniu HOPE. Telmisartan najwyraźniej nie ustępował ramiprilowi zarówno z powodu wcześniejszego pierwotnego wyniku zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, jak i hospitalizacji z powodu niewydolności serca i pierwotnego wyniku w badaniu HOPE (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego lub udar) . Podobieństwa w grupie telmisartanu i grupie ramipril w proporcjach pacjentów z niewydolnością serca, przeszły rewaskularyzację lub miały dysfunkcję nerek (wyniki zmniejszone przez ramipril w badaniu HOPE) i wysokie wskaźniki przestrzegania obu schematów leczenia zaufanie do stwierdzenia nie gorszej jakości telmisartanu. W porównaniu z grupą otrzymującą ramipryl, grupa telmisartanu miała znacznie mniej epizodów kaszlu lub obrzęku naczynioruchowego, ale ta korzyść została częściowo zrekompensowana wyższymi wskaźnikami niedociśnienia (ale nie omdlenia). Continue reading „Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych ad 7”

Kobiety są mozaikami: X Inaktywacja i różnice płci w chorobie ad

Pierwszy z tych rozdziałów wyjaśnia różnice płci w podatności na aneuploidię chromosomów X, takich jak zespół Turnera, zespół Klinefeltera i zespół potrójnego X, a także w delecji różnych części chromosomu X i translokacji części chromosomu X do autosomów. Ten ostatni problem jest szczególnie ważny, ponieważ X, który jest przeniesiony do autosomu, jest zawsze aktywny, ponieważ mechanizm inaktywacji również dezaktywowałby autosom, do którego jest przyłączony. Oznacza to, że ten sam X jest aktywny we wszystkich komórkach kobiety, która nosi translokację i dlatego każda mutacja w tym X będzie wyrażać się tak, jakby kobieta była mężczyzną. Następny rozdział w tej sekcji dotyczy efektu mozaikowatości, który jest szczególnie istotny w nosicielach niektórych typów mutacji genów na chromosomie X. Specyficzna mutacja, którą osoba nosi, może powodować selekcję przeciwko komórkom, w których X, który przenosi mutację, jest aktywny, zapobiegając w ten sposób jakiemukolwiek przejawowi choroby (np. Continue reading „Kobiety są mozaikami: X Inaktywacja i różnice płci w chorobie ad”

Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej ad

6,7 Leczenie skojarzone z ezetymibem i statyną powoduje przyrostowe obniżenie poziomu cholesterolu LDL o 12 do 19% .8,9 W tym badaniu staraliśmy się ustalić, czy codzienne podawanie 10 mg ezetymibu w połączeniu z 80 mg symwastatyny może zmniejszyć progresję miażdżycy u pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią, co oceniono na podstawie pomiaru grubości błony wewnętrznej naczynia tętniczego. Uzasadnieniem badania pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią jest to, że tacy pacjenci mają znacznie zwiększone ryzyko przedwczesnej choroby wieńcowej10 i zwiększoną szybkość progresji grubości intima-mediany od dzieciństwa.11 W naszym badaniu, zwanym Ezetymibem i symwastatyną w leczeniu hipercholesterolemii Badanie regresji miażdżycowej (ENHANCE), wykorzystaliśmy obrazowanie ultrasonograficzne w trybie B grubości intima-media w tętnicach szyjnych i udowych jako zastępczą miarę do oceny progresji miażdżycy.
Metody
Projekt badania
Nasze prospektywne, randomizowane, podwójnie ślepe, aktywne i porównawcze, wieloośrodkowe badanie zostało zaprojektowane przez badaczy akademickich we współpracy ze sponsorami badań, Merck i Schering-Plough. Baza danych obrazów została wygenerowana i mieściła się w laboratorium Core Echo w Akademickim Centrum Medycznym w Amsterdamie, a baza danych klinicznych była prowadzona przez sponsorów. Wszystkie dane analizowane były niezależnie przez badacza z Wydziału Epidemiologii Klinicznej i Biostatystyki w Akademickim Centrum Medycznym. Continue reading „Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej ad”

Aktywacja płytek i Atherothrombosis

W przeglądzie aktywacji płytek krwi i aterotrombozy, Dav. i Patrono (13.12.2007, wydanie) stwierdzają, że korzyść kliniczna związana z blokowaniem P2Y12 przez klopidogrel u pacjentów otrzymujących aspirynę jest stosunkowo niewielka i niespójna. Jednakże łączenie aspiryny i klopidogrel jest korzystny w niektórych podgrupach. W jednym z badań, po przezskórnej interwencji wieńcowej, leczenie skojarzone przez rok wiązało się z 26,9% względną redukcją łącznego ryzyka zgonu, zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu. Dodatek klopidogrelu (300 mg w dawce nasycającej, następnie 75 mg na dobę) na aspirynę również poprawiły wskaźniki drożności tętnicy związanej z zawałem i zmniejszyły powikłania niedokrwienne u pacjentów z uniesieniem odcinka ST.3 Złożony punkt końcowy zamknięcia tętniczego, zgonu lub nawrotu zawału serca w badaniu Sabatine i wsp. Continue reading „Aktywacja płytek i Atherothrombosis”

Strata genu supresorowego siatkówki w raku przytarczyc

Raki przytarczyc są złośliwymi nowotworami, które są rzadką, ale często wyniszczającą przyczyną nadczynności przytarczyc1-3. Te złośliwe guzy są zwykle związane z głębszymi klinicznymi objawami nadczynności przytarczyc niż gruczolaki przytarczyc, łagodne guzy klonalne4, które są najczęstszą przyczyną pierwotnej nadczynności przytarczyc. Raki przytarczyczne mogą nawracać się miejscowo lub w przerzutach do regionalnych węzłów chłonnych, płuc, wątroby, trzustki lub kości. Pacjenci z chorobą przerzutową na ogół umierają z powikłań nawracającej hiperkalcemii1-3. Jedynym leczącym leczeniem raka przytarczyc jest en bloc resekcja guza pierwotnego1-3. Continue reading „Strata genu supresorowego siatkówki w raku przytarczyc”

Ocena jakości życia związanej z leczeniem zidowudyną w bezobjawowym zakażeniu ludzkim niedoborem odporności ad

Do tej analizy zaklasyfikowaliśmy zdarzenia niepożądane związane z doświadczeniem jako wyniki lub objawy laboratoryjne. Biorąc pod uwagę jedynie objawy jako zdarzenia niepożądane (w tym subiektywne objawy obiektywnych wyników badań laboratoryjnych), uzyskaliśmy informacje o tym, w jaki sposób terapia wpłynęła na jakość życia pacjentów. Następnie zważyliśmy te niepożądane zdarzenia przeciwko korzyściom opóźnienia w postępie choroby. Metody
Projekt i wyniki protokołu 019 zostały zgłoszone w innym miejscu2. Podwójnie ślepe, randomizowane, kontrolowane placebo badanie kliniczne miało na celu ocenę skuteczności i bezpieczeństwa dwóch dawek zydowudyny (1500 mg na dobę i 500 mg na dobę) u pacjentów z bezobjawowymi zakażeniami HIV i nie koncentrowało się na jakości życia. Continue reading „Ocena jakości życia związanej z leczeniem zidowudyną w bezobjawowym zakażeniu ludzkim niedoborem odporności ad”

Ocena jakości życia związanej z leczeniem zidowudyną w bezobjawowym zakażeniu ludzkim niedoborem odporności

Zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) jest przewlekłe i powoduje postępujące pogorszenie układu odpornościowego, a ostatecznie śmierć. Wcześniejsze badania wykazały, że zydowudyna opóźnia progresję choroby zarówno u pacjentów z łagodnymi objawami, jak i bezobjawowych w stosunkowo krótkich okresach obserwacji 1-4. W rezultacie zydowudyna (w dawce 500 mg na dobę) stała się standardowym początkowym leczeniem w Stanach Zjednoczonych dla pacjentów zakażonych HIV z liczbą komórek CD4 + poniżej 500 na milimetr sześcienny. Jednakże badania te nie zostały zaprojektowane w celu wykazania wpływu leczenia na całkowity czas przeżycia, a ostatnie badania nie wykazały korzyści w zakresie przeżycia po wczesnym podaniu zydowudyny, podnosząc pytania o optymalny czas rozpoczęcia leczenia zydowudyną4,5. Skomplikowanie sytuacji to najnowsze dane wskazujące, że korzyści kliniczne z początkowego przebiegu zydowudyny można rozszerzyć poprzez późniejsze przejście na didanozynę6. Continue reading „Ocena jakości życia związanej z leczeniem zidowudyną w bezobjawowym zakażeniu ludzkim niedoborem odporności”