Mniej zlozona metoda barwienia preparatów

Mniej złożona metoda barwienia preparatów plwociny dla wykrycia komórek nowotworowych TYTUL Mniej złożona metoda barwienia preparatów plwociny dla wykrycia komórek nowotworowych, polecona również przez Shorra (do barwienia rozmazów z pochwy), polega na stosowaniu barwnika o składzie o wartości badania cytologicznego plwociny oraz wydzieliny oskrzeli dla rozpoznawania raka oskrzeli świadczą badania Woolnma i McDonalda (1949 r.) z 200 przypadków, w których autorzy ci rozpoznali za pomocą tej metody raka płuc, rozpoznanie to zostało potwierdzone innymi badaniami (badaniem wycinków z guza). Utrwalony preparat umieszcza się w tym barwniku mniej więcej na 2 minuty i po spłynięciu nadmiaru barwnika szkiełko pogrąża się 10 razy w 80% alkoholu i 10 razy 95% alkoholu, następnie zanurza się 10 razy w bezwodnym alkoholu lub osusza się łagodnie bibułą, a następnie zanurza się 10-12 razy do ksylolu aż do zupełnego odwodnienia. Zupełne odwodnienie poznaje się po tym, że ksylol wpływa gładkim strumieniem. Lepsze wyniki uzyskuje się, gdy bada się nie plwocinę, lecz wydzielinę oskrzeli, wydobytą przy użyciu wziernika oskrzelowego. Wyniki dodatnie częściej uzyskuje się we wcześniejszych okresach raka oskrzeli, gdyż złuszczające się komórki rakowe w późniejszych okresach nieraz ulegają zniekształceniom, w związku z powikłaniem choroby ropieniem w płucach, za życia, węzłów chłonnych, badaniami radiologicznymi płuc, stwierdzeniem przerzutów i in.). Continue reading „Mniej zlozona metoda barwienia preparatów”

Metoda leczenia odciagajaca TYTUL Metoda leczenia

Metoda leczenia odciągająca TYTUL Metoda leczenia odciągająca (Mthodus medendi derivans) Metodę leczenia odciągającą stosuje się często, zwłaszcza w ostrym zapaleniu oskrzeli, płuc i opłucnej. Metoda ta łagodzi bóle w klatce piersiowej ułatwia przez to oddychanie i wpływa dodatnio na stan podmiotowy chorych. Toteż chorzy bardzo często uciekają się do niej sami, jeszcze przed zasięgnięciem porady lekarskiej. Czy metoda ta wywiera bezpośrednio wpływ na samą sprawę chorobową toczącą się w narządzie oddechowym, dotychczas nie wyjaśniono. Najbardziej rozpowszechnionym zabiegiem odciągającym na ścianę klatki piersiowej są suche bańki, których stawiamy zazwyczaj 25-40 na raz dookoła klatki piersiowej na 15-20 minut. Continue reading „Metoda leczenia odciagajaca TYTUL Metoda leczenia”

Objawy TYTUL Objawy. Dolaczenie sie

Objawy TYTUL Objawy. Dołączenie się do ostrego nieżytu oskrzeli ostrego zapalenia oskrzelków objawia się nagłym wzniesieniem gorączki do 38,5-39° C i wyżej oraz wybitnym zwiększeniem się kaszlu, bólów w klatce piersiowej i zwłaszcza duszności. Duszność szybko dochodzi do wysokiego stopnia częstość oddechów wzrasta nieraz do 40 -50 u dorosłych, do 80 na minutę u dzieci, przy czym w oddychaniu biorą bardzo czynny udział mięśnie pomocnicze. Duszność jest stała w odróżnieniu od duszności w przebiegu obrzęku krtani lub jej zwężenia błonami krupowymi, w których to chorobach duszność już to słabnie, już to znacznie się zwiększa. Zwłaszcza utrudniony jest wydech. Continue reading „Objawy TYTUL Objawy. Dolaczenie sie”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 7

Obiektywne odpowiedzi (potwierdzone pełne lub częściowe odpowiedzi) zaobserwowano u pacjentów z czerniakiem, niedrobnokomórkowym rakiem płuc, rakiem nerkowokomórkowym i rakiem jajnika (Tabela 2, Figura i Figura 2 i Fig. S1 w Dodatkowym Dodatku ), a wiele obiektywnych odpowiedzi było trwałych. Czterech dodatkowych pacjentów miało utrzymujące się zmniejszenie docelowych zmian w obecności nowych zmian (zgodnie z immunologicznym wzorem odpowiedzi27). Jednakże, w celu obliczenia odsetka odpowiedzi, tych pacjentów nie zakwalifikowano jako mających odpowiedź. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 7”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 6

Wszystkie takie reakcje miały stopień lub 2, z wyjątkiem jednego przypadku 3 stopnia u pacjenta otrzymującego 10 mg na kilogram. Reakcje związane z infuzją były na ogół szybko odwracalne za pomocą leków przeciwhistaminowych, przeciwgorączkowych i (w niektórych przypadkach) glukokortykoidów. Podczas badania wdrożono profilaktyczny schemat leków przeciwhistaminowych i przeciwgorączkowych. Pacjenci z reakcjami na infuzję stopnia 1. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 6”

Skuteczność rekombinowanej szczepionki przeciw grypie u dorosłych w wieku 50 lat lub starszych ad 7

Przyczyny śmierci wymieniono w tabeli S8 w dodatkowym dodatku. Większość niepożądanych, niezamawianych zgłaszanych działań niepożądanych miała nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, a zespół badawczy nie uważał ich za związanych ze szczepionką próbną. Nie zaobserwowano nierównowagi pomiędzy obiema grupami leczenia w odniesieniu do najczęstszych niepożądanych zdarzeń niepożądanych (u .2% uczestników) (Tabela 2 i Tabela S10 w dodatkowym dodatku). Wszystkie poważne zdarzenia niepożądane i częste zdarzenia niepożądane są wymienione zgodnie z nasileniem w tabelach S10 i S11 w dodatkowym dodatku. Tabela 3. Continue reading „Skuteczność rekombinowanej szczepionki przeciw grypie u dorosłych w wieku 50 lat lub starszych ad 7”

Próba Minocykliny w klinicznie izolowanym zespole stwardnienia rozsianego ad 6

Porównaliśmy wyniki EDSS i wyniki nawrotów (liczbę uczestników, u których wystąpił nawrót, który potwierdził rozpoznanie stwardnienia rozsianego) pomiędzy grupami badanymi post hoc w nieskorygowanej analizie oraz w analizie, która została skorygowana o liczbę zmian nasilających w punkcie wyjściowym, przy użyciu analiza kowariancji, modele regresji Poissona lub modele regresji logiczno-dwumianowej. Analizy wyników MRI obejmowały uczestników, którzy mieli co najmniej jeden follow-up MRI. Zmianę średniej objętości zmian na MRI z ważeniem T2 w stosunku do wartości wyjściowej porównano między dwiema grupami badawczymi z użyciem liniowego modelu mieszanego, który obejmował losowy punkt przecięcia w celu uwzględnienia korelacji wewnątrz-uczestnika. Średnia łączna liczba nowych zmian wzmacniających i średnia skumulowana łączna liczba unikalnych zmian była porównywana z użyciem ujemnych modeli regresji dwumianowej. Skorygowane analizy obejmowały liczbę zmian wzmacniających na linii podstawowej jako współzmienną. Continue reading „Próba Minocykliny w klinicznie izolowanym zespole stwardnienia rozsianego ad 6”

Genetyczne przyczyny wad nerek w zespole DiGeorge czesc 4

Przesłuchanie bazy danych 22q i ty ze szpitala dziecięcego w Filadelfii pozwoliło na stwierdzenie wad wrodzonych nerek u 2 z 10 pacjentów z delecją 22q11.2 między LCR22 C i D (tabela S4 w dodatkowym dodatku). Na koniec ponownie przeanalizowaliśmy trzy kontrole z usuniętymi 22q11.2; jeden niósł typową delecję między LCR22 A i D, jedną z delecją między B i D i jedną delecją między C i D. Uzyskaliśmy zapisy kliniczne dla kontrolnej C1, u których wystąpiła choroba Parkinsona, wrodzona niedoczynność przytarczyc i zaawansowana przewlekła choroba nerek ( Tabela W związku z tym znaleźliśmy pacjenta z nierozpoznanym zespołem DiGeorge z zajęciem nerki wśród 22 000 kontroli populacji, co zapewniło dalsze wsparcie dla patogenności delecji 22q11.2 u pacjentów z wrodzonymi wadami nerek i układu moczowego. Po usunięciu tego pacjenta z zestawu danych kontrolnych, siła asocjacji pomiędzy delaminacjami 22q11,2 a agenezją nerek lub hipodysplazją dalej wzrastała (12 z 1093 pacjentów vs. 2 z 22093 kontroli, P = 8,5 x 10-15, iloraz szans, 123,7). Continue reading „Genetyczne przyczyny wad nerek w zespole DiGeorge czesc 4”

Genetyczne przyczyny wad nerek w zespole DiGeorge ad 7

Odwrotnie, SERPIND1, SNAP29, CRKL i THAP7 niosą mutacje powodujące utratę funkcji w nie więcej niż 2 na 10 000 osób. Spośród ponad 60 500 publicznie dostępnych kontroli populacji z bazy Exome Aggregation Consortium (ExAC) (exac.broadinstitute.org) tylko miał w CRKL wysokiej jakości wariant utraty funkcji, który plasuje się w górnej drugiej percentyl genom dla haploinsuficiency – innymi słowy, istnieje wysokie prawdopodobieństwo szkodliwego wpływu na fenotyp, gdy usuwana jest tylko jedna kopia genu. To odkrycie sugeruje, że zmiany utraty funkcji CRKL mają szkodliwy wpływ na sprawność genetyczną (tabela S3 w dodatku uzupełniającym) .39 Przeprowadziliśmy także ukierunkowane sekwencjonowanie następnej generacji wszystkich 107 egzonów kodujących PI4KA, SERPIND1, SNAP29, CRKL, AIFM3, THAP7, P2RX6 i SLC7A4 u 526 pacjentów z agenezją nerek lub hipodysplazją. Zidentyfikowaliśmy sześć wariantów utraty funkcji u 11 pacjentów: dwa w SERPIND1, jeden w CRKL, jeden w AIFM3 i dwa w P2RX6 (u 7 pacjentów) (tabela S7 w dodatkowym dodatku). Mutacje utraty funkcji w SERPIND1 powiązano z mendlowską chorobą krzepnięcia (niedoborem kofaktora II heparyny), która nie jest znana w związku z rozwojem nerek i dróg moczowych.40 W przeciwieństwie do tego stwierdzono mutację CRKL, p.Q31 *, u pacjenta (P13) z izolowaną jednostronną agenezją nerek i przewidywano, że będzie skutkować niewydolnością serca. Continue reading „Genetyczne przyczyny wad nerek w zespole DiGeorge ad 7”