Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej cd

W punkcie wyjściowym uzyskano świadomą zgodę, po której przeprowadzono badania laboratoryjne i ocenę przesiewową tętnicy szyjnej. (Aby uzyskać szczegółowe informacje, patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org). Pod koniec okresu docierania, podczas którego wszystkie leki obniżające stężenie lipidów przerwano, rejestrowano wyjściowe pomiary zmiennych lipoproteinowych i grubość błony środkowej. Pacjenci byli losowo przydzielani w stosunku 1: 1, aby otrzymywać codzienną terapię 80 mg symwastatyny z placebo lub z 10 mg ezetymibu. Randomizacja, która opierała się na wygenerowanych komputerowo kodach dostarczanych do centrów klinicznych przez centralną usługę randomizacyjną, została podzielona na straty według centrum klinicznego. Continue reading „Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej cd”

Paklitaksel i bewacizumab w leczeniu przerzutowego raka piersi

Na podstawie wzrostu przeżycia bez progresji wynoszącego 5,9 miesiąca, Miller i in. (27 grudnia 2007, wydanie) oznacza, że dodatek bevacizumabu do paklitakselu jest znaczącym postępem w leczeniu przerzutowego raka piersi. Jednak przeżycie wolne od progresji jest niewiarygodną miarą korzyści w przypadku raka z przerzutami, a pacjenci, którym podano bewacizumab, nie żyją dłużej niż pacjenci otrzymujący paklitaksel w monoterapii. Co więcej, wątpliwe jest przytaczanie wskaźników odpowiedzi w badaniach fazy 3, ponieważ wskaźniki odpowiedzi są sposobem poszukiwania nowych aktywnych czynników w badaniach fazy 2. Wreszcie nie ma danych uzasadniających dawkę bewacizumabu większą niż 3 mg na kilogram masy ciała w badaniach fazy 32; dawka, która zwiększa koszty i potencjalną toksyczność. Continue reading „Paklitaksel i bewacizumab w leczeniu przerzutowego raka piersi”

Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych ad 7

Dlatego, aby dostarczyć klinicznie istotne informacje, badania oceniające ARB u tych pacjentów muszą obejmować udowodnione dawki inhibitora ACE, albo jako terapia podstawowa, albo jako komparator. W naszym badaniu ocenialiśmy oba podejścia w populacji podobnej do tej, którą badano w badaniu HOPE. Telmisartan najwyraźniej nie ustępował ramiprilowi zarówno z powodu wcześniejszego pierwotnego wyniku zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, jak i hospitalizacji z powodu niewydolności serca i pierwotnego wyniku w badaniu HOPE (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego lub udar) . Podobieństwa w grupie telmisartanu i grupie ramipril w proporcjach pacjentów z niewydolnością serca, przeszły rewaskularyzację lub miały dysfunkcję nerek (wyniki zmniejszone przez ramipril w badaniu HOPE) i wysokie wskaźniki przestrzegania obu schematów leczenia zaufanie do stwierdzenia nie gorszej jakości telmisartanu. W porównaniu z grupą otrzymującą ramipryl, grupa telmisartanu miała znacznie mniej epizodów kaszlu lub obrzęku naczynioruchowego, ale ta korzyść została częściowo zrekompensowana wyższymi wskaźnikami niedociśnienia (ale nie omdlenia). Continue reading „Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych ad 7”

Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych ad 5

Więcej pacjentów przerwało stosowanie ramiprylu (w monoterapii lub telmisartanem) z powodu kaszlu lub obrzęku naczynioruchowego, niż z odstawienia samego telmisartanu. W grupie leczenia skojarzonego zwiększona liczba pacjentów przestała przyjmować badany lek z powodu objawów niedociśnienia, omdlenia, biegunki lub upośledzenia czynności nerek w porównaniu z grupami ramiprilu. Ciśnienie krwi, potas i kreatynina
Przed okresem dociekania średnie ciśnienie krwi wynosiło 141,8 / 82,1 mm Hg. Po 6 tygodniach średnie ciśnienie krwi zmniejszyło się o 6,4 / 4,3 mm Hg w grupie ramiprilu, o 7,4 / 5,0 mm Hg w grupie telmisartanu i o 9,8 / 6,3 mm Hg w grupie leczenia skojarzonego. Pacjenci z grupy telmisartanu i grupy z terapią skojarzoną nadal wykazywali nieznacznie niższe wartości ciśnienia krwi w całym okresie badania (średnie zmniejszenie odpowiednio o 0,9 / 0,6 mm Hg i 2,4 / 1,4 mm Hg) niż u pacjentów z grupą ramipril. Continue reading „Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych ad 5”