Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej ad

6,7 Leczenie skojarzone z ezetymibem i statyną powoduje przyrostowe obniżenie poziomu cholesterolu LDL o 12 do 19% .8,9 W tym badaniu staraliśmy się ustalić, czy codzienne podawanie 10 mg ezetymibu w połączeniu z 80 mg symwastatyny może zmniejszyć progresję miażdżycy u pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią, co oceniono na podstawie pomiaru grubości błony wewnętrznej naczynia tętniczego. Uzasadnieniem badania pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią jest to, że tacy pacjenci mają znacznie zwiększone ryzyko przedwczesnej choroby wieńcowej10 i zwiększoną szybkość progresji grubości intima-mediany od dzieciństwa.11 W naszym badaniu, zwanym Ezetymibem i symwastatyną w leczeniu hipercholesterolemii Badanie regresji miażdżycowej (ENHANCE), wykorzystaliśmy obrazowanie ultrasonograficzne w trybie B grubości intima-media w tętnicach szyjnych i udowych jako zastępczą miarę do oceny progresji miażdżycy.
Metody
Projekt badania
Nasze prospektywne, randomizowane, podwójnie ślepe, aktywne i porównawcze, wieloośrodkowe badanie zostało zaprojektowane przez badaczy akademickich we współpracy ze sponsorami badań, Merck i Schering-Plough. Baza danych obrazów została wygenerowana i mieściła się w laboratorium Core Echo w Akademickim Centrum Medycznym w Amsterdamie, a baza danych klinicznych była prowadzona przez sponsorów. Wszystkie dane analizowane były niezależnie przez badacza z Wydziału Epidemiologii Klinicznej i Biostatystyki w Akademickim Centrum Medycznym. Continue reading „Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej ad”

Problemy medyczne u kobiet po 70. roku życia: Kiedy nie stosuje się normatywnych planów leczenia

Jako ginekolog, którego matka ma 97 lat i jest silna, uznałem tę książkę za intrygującą. Czytam to jako klinicysta, wychowawca medyczny, potencjalny opiekun i syn. Założenie tej książki jest z pewnością słuszne – ponieważ populacja w podeszłym wieku rośnie zarówno w kategoriach bezwzględnych, jak i względnych, opieka zdrowotna dla kobiet mogłaby zostać poprawiona, gdyby klinicyści i decydenci mieli łatwy dostęp do danych opartych na dowodach, które dotyczyły płci i wieku. Z redaktorami z Oxfordu, Anglii i Chicago nie ma się co dziwić, że praktycznie wszyscy współtwórcy problemów medycznych u kobiet powyżej 70 roku życia pochodzą z Europy i ze środkowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych. Włączenie perspektyw z dwóch kontynentów przyczynia się do wartości informacji. Continue reading „Problemy medyczne u kobiet po 70. roku życia: Kiedy nie stosuje się normatywnych planów leczenia”

Czas do defibrylacji po wewnątrzszpitalnym zatrzymaniu krążenia

Badanie czasu do defibrylacji po wewnątrzszpitalnym zatrzymaniu krążenia, zgłoszone przez Chana i in. (Numer 3 stycznia), pokazał uderzająco wyższą śmiertelność wśród hospitalizowanych pacjentów z migotaniem komór lub bezobsługowym częstoskurczem komorowym, gdy defibrylacja była opóźniona. W towarzyszącym artykule redakcyjnym, Saxon zauważa, że podstawowe schorzenia u hospitalizowanych pacjentów przyczyniają się do ich niższego wskaźnika przeżywalności w porównaniu z odsetkiem osób, które mają zawał serca w miejscach publicznych.2
W rzeczywistości różnice w stanie zdrowia przyczyniają się tak bardzo do rozbieżności, że porównanie współczynnika przeżycia jest bardzo mylące jako krytyka wyników szpitalnych. Zastanówcie się tylko nad pacjentami, którzy przeszli szybką defibrylację: w badaniach przytaczanych przez Saxon wskaźnik przeżycia do czasu wypisu ze szpitala wynosił 79% dla osób na lotniskach, które poddano defibrylacji w ciągu 5 minut3 i 74% dla osób w kasynach, które poddały się defibrylacji w ciągu 3 minut.4 kontrast, wskaźnik przeżycia dla hospitalizowanych pacjentów, którzy przeszli defibrylację w ciągu 2 minut wynosił tylko 39%.
Biorąc pod uwagę skłonność popularnych mediów do niewłaściwej interpretacji i wywoływania sensacji (np. Continue reading „Czas do defibrylacji po wewnątrzszpitalnym zatrzymaniu krążenia”

Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych cd

Spośród 29 019 pacjentów, którzy weszli do okresu początkowego, 3399 (11,7%) zostało wykluczonych z badania: 1123 (3,9%) miało słabą zgodność, 597 (2,1%) wycofało się z badania, 492 (1,7%) miało objawowe niedociśnienie , 223 (0,8%) miało podwyższony poziom potasu, 64 (0,2%) miało podwyższony poziom kreatyniny, 872 (3,0%) miało inne powody do wykluczenia, a 27 (0,1%) zmarło. W sumie 25 620 pacjentów przeszło randomizację i zostało podzielonych na straty według miejsca z zastosowaniem bloków permutowanych za pośrednictwem centralnej automatycznej usługi telefonicznej. Przez pierwsze 2 tygodnie po randomizacji 8542 pacjentów zostało przydzielonych do otrzymywania 80 mg telmisartanu raz na dobę, 8576 zostało przydzielonych do otrzymywania 5 mg ramiprylu raz na dobę, a 8502 zostało przydzielonych do otrzymania połączenia dwóch leków (terapii skojarzonej). Po 2 tygodniach dawkę ramiprilu zwiększono do 10 mg na dobę. Wizyty kontrolne miały miejsce po 6 tygodniach, po 6 miesiącach, a następnie co 6 miesięcy do ostatniej zaplanowanej wizyty. Continue reading „Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych cd”