Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych

U pacjentów z chorobą naczyniową lub cukrzycą wysokiego ryzyka bez niewydolności serca inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) zmniejszają śmiertelność i zachorowalność z przyczyn sercowo-naczyniowych, ale rola blokerów receptora angiotensyny (ARB) u takich pacjentów jest nieznana. Porównaliśmy inhibitor ACE ramipril, telmisartan ARB i połączenie tych dwóch leków u pacjentów z chorobą naczyniową lub cukrzycą wysokiego ryzyka. Metody
Po trwającym 3 tygodnie, pojedynczym zaślepieniu, pacjenci byli poddawani podwójnie ślepej randomizacji, przy czym 8576 przydzielono do otrzymywania 10 mg ramiprilu na dzień, 8542 przydzielono do otrzymywania 80 mg telmisartanu na dzień i 8502 przydzielono do otrzymania obu leki (terapia skojarzona). Pierwotnym złożonym wynikiem była śmierć z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego, udar lub hospitalizacja z powodu niewydolności serca.
Wyniki
Średnie ciśnienie krwi było niższe zarówno w grupie telmisartanu (zwiększenie o 0,9 / 0,6 mm Hg), jak i w grupie leczenia skojarzonego (większe zmniejszenie o 2,4 / 1,4 mm Hg) niż w grupie ramiprilu. Continue reading „Telmisartan, Ramipril lub Both u pacjentów z wysokim ryzykiem zdarzeń naczyniowych”

Zarządzanie zwężeniem tętnicy szyjnej

67-letni mężczyzna z historią nadciśnienia i hiperlipidemią jest rutynowo badany. Jego leki obejmują hydrochlorotiazyd (25 mg na dobę), symwastatynę (20 mg na dobę) i aspirynę (81 mg na dobę). Rzadko pije alkohol i nie pali.
Jego wskaźnik masy ciała (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) wynosi 27, co odpowiada nadwadze. Jego ciśnienie krwi wynosi 140/85 mm Hg, a jego tętno wynosi 72 uderzeń na minutę i regularnie. Continue reading „Zarządzanie zwężeniem tętnicy szyjnej”

Ocena jakości życia związanej z leczeniem zidowudyną w bezobjawowym zakażeniu ludzkim niedoborem odporności

Zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) jest przewlekłe i powoduje postępujące pogorszenie układu odpornościowego, a ostatecznie śmierć. Wcześniejsze badania wykazały, że zydowudyna opóźnia progresję choroby zarówno u pacjentów z łagodnymi objawami, jak i bezobjawowych w stosunkowo krótkich okresach obserwacji 1-4. W rezultacie zydowudyna (w dawce 500 mg na dobę) stała się standardowym początkowym leczeniem w Stanach Zjednoczonych dla pacjentów zakażonych HIV z liczbą komórek CD4 + poniżej 500 na milimetr sześcienny. Jednakże badania te nie zostały zaprojektowane w celu wykazania wpływu leczenia na całkowity czas przeżycia, a ostatnie badania nie wykazały korzyści w zakresie przeżycia po wczesnym podaniu zydowudyny, podnosząc pytania o optymalny czas rozpoczęcia leczenia zydowudyną4,5. Skomplikowanie sytuacji to najnowsze dane wskazujące, że korzyści kliniczne z początkowego przebiegu zydowudyny można rozszerzyć poprzez późniejsze przejście na didanozynę6. Continue reading „Ocena jakości życia związanej z leczeniem zidowudyną w bezobjawowym zakażeniu ludzkim niedoborem odporności”

Strata genu supresorowego siatkówki w raku przytarczyc czesc 4

Tkanki nieuszkieletne od pięciu z sześciu pacjentów z rakiem przytarczycznym były heterozygotyczne ( informatywne ) w jednym lub więcej polimorficznych loci RB, pozwalając nam określić, czy jeden z alleli RB został utracony w odpowiadających guzach. Wszystkie 11 próbek raka z tych pacjentów wykazało swoistą dla guza utratę jednego allelu RB (Tabela 1). Reprezentatywne wzory alleliczne przedstawiono na rycinie 1. Nie można było analizować genetycznie próbek trzech innych pacjentów z rakiem przytarczyc pod względem genetycznym z powodu degradacji DNA. W przypadku dwóch pacjentów z przerzutowym rakiem przytarczyc (pacjenci 2 i 4) dane genetyczne można było uzyskać, oceniając zarówno pierwotny nowotwór, jak i przerzuty. Continue reading „Strata genu supresorowego siatkówki w raku przytarczyc czesc 4”

Strata genu supresorowego siatkówki w raku przytarczyc cd

Polimorfizmy BamHI i RsaI wykryto za pomocą konwencjonalnego Southern blotting4 z losowo aktywowanymi wstawkami znakowanymi 32P p123M1.8 i p68RS2.0 (obficie dostarczone przez dr T. Dryja), odpowiednio24. Polimorfizm Xbal wykryto przez amplifikację z reakcją łańcuchową polimerazy (PCR), jak opisano uprzednio25, w buforze reakcyjnym zawierającym 2 mM chlorek magnezu; temperatura wygrzewania wynosiła 53 ° C. Polimorfizm RB 1,20 ujawniono przez amplifikację PCR, jak opisano w innym miejscu 27; genomowy DNA z zamrożonej tkanki amplifikowano przez 30 do 35 cykli, a DNA pochodził z próbek archiwalnych przez 40 cykli. Kilka egzemplarzy archiwalnych wymagało dodatkowych 30 do 40 cykli. Continue reading „Strata genu supresorowego siatkówki w raku przytarczyc cd”

Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej cd

W punkcie wyjściowym uzyskano świadomą zgodę, po której przeprowadzono badania laboratoryjne i ocenę przesiewową tętnicy szyjnej. (Aby uzyskać szczegółowe informacje, patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org). Pod koniec okresu docierania, podczas którego wszystkie leki obniżające stężenie lipidów przerwano, rejestrowano wyjściowe pomiary zmiennych lipoproteinowych i grubość błony środkowej. Pacjenci byli losowo przydzielani w stosunku 1: 1, aby otrzymywać codzienną terapię 80 mg symwastatyny z placebo lub z 10 mg ezetymibu. Randomizacja, która opierała się na wygenerowanych komputerowo kodach dostarczanych do centrów klinicznych przez centralną usługę randomizacyjną, została podzielona na straty według centrum klinicznego. Continue reading „Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej cd”

Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej

Ezetymib, inhibitor wchłaniania cholesterolu, obniża poziom cholesterolu o niskiej gęstości lipoprotein (LDL) po dodaniu do leczenia statyną. Jednak wpływ ezetymibu na progresję miażdżycy pozostaje nieznany. Metody
Przeprowadziliśmy podwójnie ślepe, randomizowane, 24-miesięczne badanie porównujące wpływ codziennej terapii z 80 mg symwastatyny albo z placebo, albo z 10 mg ezetymibu u 720 pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią. Pacjentów poddano badaniu ultrasonograficznemu w trybie B w celu oceny grubości błony środkowej ściany tętnic szyjnych i udowych. Pierwszorzędową miarą wyniku była zmiana grubości środkowej tętnicy szyjnej wewnętrznej, która została zdefiniowana jako średnia ze średniej grubości ścian środkowej prawej i lewej tętnic szyjnych wspólnej, żarówek szyjnych i tętnice szyjne. Continue reading „Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej”

Aktywacja płytek i Atherothrombosis

W przeglądzie aktywacji płytek krwi i aterotrombozy, Dav. i Patrono (13.12.2007, wydanie) stwierdzają, że korzyść kliniczna związana z blokowaniem P2Y12 przez klopidogrel u pacjentów otrzymujących aspirynę jest stosunkowo niewielka i niespójna. Jednakże łączenie aspiryny i klopidogrel jest korzystny w niektórych podgrupach. W jednym z badań, po przezskórnej interwencji wieńcowej, leczenie skojarzone przez rok wiązało się z 26,9% względną redukcją łącznego ryzyka zgonu, zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu. Dodatek klopidogrelu (300 mg w dawce nasycającej, następnie 75 mg na dobę) na aspirynę również poprawiły wskaźniki drożności tętnicy związanej z zawałem i zmniejszyły powikłania niedokrwienne u pacjentów z uniesieniem odcinka ST.3 Złożony punkt końcowy zamknięcia tętniczego, zgonu lub nawrotu zawału serca w badaniu Sabatine i wsp. Continue reading „Aktywacja płytek i Atherothrombosis”

Paklitaksel i bewacizumab w leczeniu przerzutowego raka piersi

Na podstawie wzrostu przeżycia bez progresji wynoszącego 5,9 miesiąca, Miller i in. (27 grudnia 2007, wydanie) oznacza, że dodatek bevacizumabu do paklitakselu jest znaczącym postępem w leczeniu przerzutowego raka piersi. Jednak przeżycie wolne od progresji jest niewiarygodną miarą korzyści w przypadku raka z przerzutami, a pacjenci, którym podano bewacizumab, nie żyją dłużej niż pacjenci otrzymujący paklitaksel w monoterapii. Co więcej, wątpliwe jest przytaczanie wskaźników odpowiedzi w badaniach fazy 3, ponieważ wskaźniki odpowiedzi są sposobem poszukiwania nowych aktywnych czynników w badaniach fazy 2. Wreszcie nie ma danych uzasadniających dawkę bewacizumabu większą niż 3 mg na kilogram masy ciała w badaniach fazy 32; dawka, która zwiększa koszty i potencjalną toksyczność. Continue reading „Paklitaksel i bewacizumab w leczeniu przerzutowego raka piersi”