ROZPOZNANIE I ROKOWANIE W CHOROBACH

ROZPOZNANIE I ROKOWANIE W CHOROBACH NARZĄDU ODDECHOWEGO TYTUL Postępowanie świeżą plwocinę rozcieńcza się równą ilością wody przekroplonej i rozbija się bagietką na jednostajną ciecz. Do mieszaniny dodaje się kilka kropli kwasu octowego dla strącenia mucyny i po przesączeniu do przesączu dodaje się kroplę kwasu octowego, by się przekonać, że cała mucyna została strącona. Teraz wlewa się do probówki 1 ml 10% żelazocjanku potasowego i po ścianie probówki przesącz plwociny. Jeżeli plwocina zawiera białko, to na granicy odczynnika plwociny powstaje pierścień. Można też wykonać próbę Hellera ze stężonym kwasem azotowym. ROZPOZNANIE I ROKOWANIE W CHOROBACH NARZĄDU ODDECHOWEGO Rozpoznanie choroby narządu oddechowego opiera się na dokładnie zebranych wywiadach i dokładnym badaniu narządu oddechowego oraz całego ustroju za pomocą przede wszystkim podstawowych metod fizycznych, a obok nich także badania klatki piersiowej promieniami Roentgena. Badanie to powinno być uzupełnione przez badania metodami pomocniczymi, wśród których naczelne miejsce zajmuje badanie plwociny. Wywiady dotyczyć powinny obecnych dolegliwości chorego, początku i dotychczasowego przebiegu choroby, zawodu i warunków życia chorego, jego nawyknień oraz przebytych chorób, zwłaszcza narządu oddechowego. Niemałe znaczenie mają także wywiady dotyczące rodziców i bliższego rodzeństwa. Zbierając wywiady należy zwracać szczególną uwagę na kłucie w klatce piersiowej, kaszel, krwioplucia, duszność, stany podgorączkowe j własności plwociny. [hasła pokrewne: zdrowie wg who, apteka internetowa elbląg, chirurg klatki piersiowej ]