Metoda leczenia wykrztusna TYTUL Metoda leczenia

Metoda leczenia wykrztuśna TYTUL Metoda leczenia wykrztuśna (Methodus medendi expectorans) Metodę leczenia wykrztuśną stosuje się w ostrych i przewlekłych chorobach narządu oddechowego, w których w oskrzelach i w płucach gromadzi się wydzielina chorobowa, swą obecnością drażniąca błonę śluzową oskrzeli zwłaszcza gdy pozostając dłuższy czas w narządzie oddechowym ulega rozkładowi. Prócz tego wydzielina może zatykać drogi oddechowe i zmniejszać w ten sposób powierzchnię oddechową płuc. Powiększa to duszność, a w odciętej części dróg oddechowych, jeżeli niedrożność utrzymuje się czas dłuższy stwarza się lepsze warunki do rozmnażania się beztlenowców. Skłonność do krwioplucia stanowi przeciwwskazania do stosowania środków wykrztuśnych. W przypadkach choroby narządu oddechowego przebiegających z obfitymi suchymi rzężeniami i szorstkim szmerem oddechowym leczenie metodą wykrztuśną ma za zadanie przede wszystkim rozrzedzić wydzielinę. Continue reading „Metoda leczenia wykrztusna TYTUL Metoda leczenia”

Leczeniem odkazajacym narzad oddechowy jest

Leczeniem odkażającym narząd oddechowy jest również leczenie nowarsenobenzolem TYTUL Leczeniem odkażającym narząd oddechowy jest również leczenie nowarsenobenzolem lub neosalutanem w postaci dożylnego wstrzykiwania. Leki te działają skutecznie zwłaszcza w tych przypadkach, w których czynnikiem chorobotwórczym są krętki. Wstrzykuje się nowarsenobenzol, lub neosalutan w dawkach wzrastających raz w tygodniu, zaczynając od 0,15 i dochodząc do 0,3. W razie niemożności z jakiejkolwiek przyczyny zastosowania dożylnego można uciec się do wprowadzenia arsenobenzolu w czopkach Corbierea (po czopku zawierającym 0,1 leku co dzień okresami po 12 dni z 10-dniowymi przerwami po każdym okresie) albo też zastąpić leczenie salwarsanowe leczeniem acetylarsenem. Lek ten wstrzykuje się domięśniowo lub podskórnie co 3 dni okresami po 16 wstrzykiwań z przerwą co najmniej miesięczną po ukończonym okresie. Continue reading „Leczeniem odkazajacym narzad oddechowy jest”

siarkogwaja kolpotasowy TYTUL Do leków

siarkogwaja kolpotasowy TYTUL Do leków żywicznych należą: siarkogwaja kolpotasowy (kalium sulfoguajacolicum, który podaje się po 0,3 3 razy dziennie), olejek terpentynowy (oleum terebinthinae rectificatum po 10 kropli do 3 razydziennie), olejek eukaliptusowy (oleum eucalypti po 10-15 kropli 3 razy dziennie w mleku), mirtol (myrtol w kapsułkach żelatynowych po 0,15 na dawkę 3-4 razy dziennie) i inne. Leki żywiczne podaje się zawsze po jedzeniu. Przy dłuższym ich stosowaniu trzeba od czasu do czasu badać mocz na białko i odstawić lek w razie pojawienia się białkomoczu. Leki żywiczne stosuje się także w postaci wziewań z naczyńka z gorącą wodą. W tym celu wlewa się 20 kropli oleju terpentynowego, oleju sosnowego (oleum pi ni pumilionis) lub oleju z żywienia gałeczkowatego (oleum eucalypti globuli) na szklankę gorącej wody i wziewa się 2 razy dziennie po 10 minut. Continue reading „siarkogwaja kolpotasowy TYTUL Do leków”

Metoda leczenia odkazajaca

Metoda leczenia odkażająca TYTUL U osób starszych z obniżoną pobudliwością dróg oddechowych oraz w nieżycie oskrzelków, gdzie chodzi nie tylko o rozrzedzenie wydzieliny, ale i o energiczniejsze jej wykrztuszanie, stosuje się odwar korzenia krzyżownicy cierpkiej (Rp. Decocti radicis senegae ,0 ad col. 180,0, Liquoris am. Onii anisatr 2,0. M.D.S. Continue reading „Metoda leczenia odkazajaca”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 8

Po pierwszej dawce średnie geometryczne poziomy piku przy tych poziomach dawek wynosiły odpowiednio 27, 83 i 272 .g na mililitr (współczynnik zmienności, 30 do 34%). Okres półtrwania przeciwciała anty-PD-L1 oszacowano na podstawie farmakokinetyki populacyjnej jako około 15 dni. Obłożenie receptora PD-L1 na komórkach jednojądrzastych CD3 + z krwi obwodowej oceniono u 29 pacjentów z czerniakiem pod koniec jednego cyklu leczenia, w dawkach od do 10 mg na kilogram. Mediana zajętości receptorów przekroczyła 65% dla wszystkich grup (ryc. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 8”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 7

Obiektywne odpowiedzi (potwierdzone pełne lub częściowe odpowiedzi) zaobserwowano u pacjentów z czerniakiem, niedrobnokomórkowym rakiem płuc, rakiem nerkowokomórkowym i rakiem jajnika (Tabela 2, Figura i Figura 2 i Fig. S1 w Dodatkowym Dodatku ), a wiele obiektywnych odpowiedzi było trwałych. Czterech dodatkowych pacjentów miało utrzymujące się zmniejszenie docelowych zmian w obecności nowych zmian (zgodnie z immunologicznym wzorem odpowiedzi27). Jednakże, w celu obliczenia odsetka odpowiedzi, tych pacjentów nie zakwalifikowano jako mających odpowiedź. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 7”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 6

Wszystkie takie reakcje miały stopień lub 2, z wyjątkiem jednego przypadku 3 stopnia u pacjenta otrzymującego 10 mg na kilogram. Reakcje związane z infuzją były na ogół szybko odwracalne za pomocą leków przeciwhistaminowych, przeciwgorączkowych i (w niektórych przypadkach) glukokortykoidów. Podczas badania wdrożono profilaktyczny schemat leków przeciwhistaminowych i przeciwgorączkowych. Pacjenci z reakcjami na infuzję stopnia 1. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 6”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 5

Wśród leczonych pacjentów 86% otrzymało wcześniej chemioterapię, a 28% otrzymało immunologiczną lub biologiczną terapię. Poprzednie terapie według typu nowotworu obejmowały immunoterapię (w 56%) i inhibitory BRAF (w 9%) u pacjentów z czerniakiem; chemoterapia na bazie platyny (95%) i inhibitory kinazy tyrozynowej (41%) u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc; i nefrektomia (94%), terapia antyangiogenna (82%) i immunoterapia (41%) u pacjentów z rakiem nerki (Tabela S1B w dodatkowym dodatku). Bezpieczeństwo
Maksymalna tolerowana dawka nie została osiągnięta. Mediana czasu trwania terapii wynosiła 12 tygodni (zakres od 2 do 111 tygodni) (tabela S2A w dodatkowym dodatku). Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 5”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 4

Na podstawie początkowych sygnałów aktywności, do leczenia czerniaka (1 i 3 mg na kilogram) włączono dodatkowe kohorty ekspansji (do 16 pacjentów na kohortę), niedrobnokomórkowy rak płuca (podzielony na kohorty z płaskie lub podtypowe i losowo przydzielone do otrzymania 1, 3 lub 10 mg na kilogram) oraz raka trzustki, sutka i żołądka (wszystkie po 10 mg na kilogram). Farmakokinetyka i farmakodynamika
W analizach farmakokinetycznych zbieraliśmy seryjne próbki krwi do pomiaru poziomu anty-PD-L1 w surowicy za pomocą testu immunoenzymatycznego związanego z enzymem. Jednojądrzaste komórki krwi obwodowej izolowano od pacjentów na początku badania i po jednym cyklu leczenia w celu zbadania zajętości receptora PD-L1 przez anty-PD-L1 na krążących limfocytach T CD3 + za pomocą cytometrii przepływowej (patrz Metody S4 w Dodatku Uzupełniającym) .26
Przestudiuj badanie
Badanie było sponsorowane przez Bristol-Myers Squibb, który dostarczył badany lek i został zaprojektowany wspólnie przez przedstawicieli sponsora i starszych autorów akademickich, którzy zgromadzili, przeanalizowali i zinterpretowali wyniki badania. Wszyscy autorzy podpisali umowę o zachowaniu poufności ze sponsorem. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 4”

MYD88 L265P Mutacja somatyczna w makroglobulinemii Waldenströma AD 4

Zbadano nuklearną i cytoplazmatyczną ekspresję NF-.B p65 za pomocą barwienia immunofluorescencyjnego, 17 przy użyciu króliczego poliklonalnego antyludzkiego przeciwciała NF-.B p65 (Cell Signaling), a następnie ospy przeciwgrubne IgG-DyLight 488 drugorzędowe przeciwciało (Abcam). Analiza statystyczna
Zmienne kategoryczne porównano z użyciem dokładnego testu prawdopodobieństwa Fishera i zmiennych porządkowych za pomocą testu U Manna-Whitneya. Wartości P skorygowano dla wielokrotnych porównań zgodnie z metodą Benjaminiego i Hochberga. Wartości P równe 0,05 lub mniej były uważane za wskazujące na istotność statystyczną. Continue reading „MYD88 L265P Mutacja somatyczna w makroglobulinemii Waldenströma AD 4”