wziernikowanie TYTUL Wziernika oskrzelowego uzywa sie

wziernikowanie TYTUL Wziernika oskrzelowego używa się podczas usuwania ciał obcych w oskrzelach oraz guzów oskrzeli. Wziernik umożliwia stosowanie miejscowego leczenia owrzodzeń i innych zmian chorobowych w oskrzelu pędzlowaniem przepłukiwaniem oskrzela i wprowadzaniem do oskrzeli leków, a także aspirowanie ropy i w ogóle wydzielin chorobowych. Samo wziernikowanie może odgrywać rolę metody leczniczej w gnilnym zapaleniu oskrzeli, usadowionym w dolnych płatach, i w zgorzeli dolnego płata płuc. Przywracając drożność oskrzeli zabieg ten doprowadza w tych chorobach powietrze do ogniska chorobowego i przez to stwarza warunki niepomyślne dla beztlenowców. Wypuszczanie wysięku opłucnego stosuje się w przypadkach dużego wysięku zagrażającego życiu chorego, a także w przypadkach w których, pomimo upłynięcia 4-ó tygodni od początku wysiękowego zapalenia opłucnej, wysięk nie ma skłonności do wsysania. Continue reading „wziernikowanie TYTUL Wziernika oskrzelowego uzywa sie”

Leczenie chirurgiczne TYTUL Leczenie chirurgiczne Leczenie

Leczenie chirurgiczne TYTUL Leczenie chirurgiczne Leczenie chirurgiczne stosuje się często w chorobach narządu oddechowego, zwłaszcza w gruźlicy płuc, tutaj omówię tylko te metody, do których uciekamy się w lecznictwie w chorobach narządu oddechowego pochodzenia niegruźliczego. Zabiegi stosowane na klatce piersiowej Bańki. Bardzo częstym chirurgicznym zabiegiem leczniczym w chorobach narządu oddechowego są bańki suche oraz cięte, stosowane na klatkę piersiową. Zadość czynią one metodzie leczenia odciągającej, łagodzą bóle kłujące w klatce piersiowej, wywierają wpływ na krążenie w płucach i na stan koloidowy osocza krwi oraz, sprzyjając szybszemu prądowi limfy w opłucnej, zapobiegają obfitszemu odkładaniu się na niej włóknika i przez to tworzeniu się zrostów. Bańki suche (w liczbie 25-40) stosuje się najczęściej w ostrym nieżycie oskrzeli i oskrzelków, w obrzęku płuc, w ostrym zapaleniu płuc, ostrym zapaleniu opłucnej, a cięte (6-10) w ostrym nieżycie oskrzelków, w ostrym zapaleniu płuc krupowym i odoskrzelowym, w ostrym obrzęku płuc, lecz tylko u osób dobrze odżywionych i pełnokrwistych. Continue reading „Leczenie chirurgiczne TYTUL Leczenie chirurgiczne Leczenie”

Leczenie zgeszczonym powietrzem przeprowadza sie

Leczenie zgęszczonym powietrzem przeprowadza się w komorach pneumatycznych TYTUL Leczenie zgęszczonym powietrzem przeprowadza się w komorach pneumatycznych, zwanych także komorami nadciśniefilowymi. Komora składa się z 2 pomieszczeń, mianowicie z przedkomory i komory właściwej. Zadaniem przedkomory jest umożliwić w razie potrzeby szybką pomoc lekarską choremu znajdującemu się w komorze. Osiąga się to przez podniesienie ciśnienia powietrza w przedkomorze i równoczesne jego obniżenie w komorze. Po zrównaniu ciśnień w obu pomieszczeniach można już zastosować odpowiedni zabieg leczniczy. Continue reading „Leczenie zgeszczonym powietrzem przeprowadza sie”

Metoda leczenia bodzcowa TYTUL Metoda

Metoda leczenia bodźcowa TYTUL Metoda leczenia bodźcowa (Methodus medendi stimulans) W przewlekłych chorobach narządu oddechowego stosuje się nieraz leczenie bodźcowe, które ma za zadanie zwiększyć siły obronne ustroju i spotęgować jego oddziaływanie na toczącą się w nim sprawę chorobową, by w ten sposób przyśpieszyć wyzdrowienie. Prócz leczenia wzmacniającego cel ten można osiągnąć rożnymi sposobami. Najłagodniej działa domięśniowe wstrzykiwanie wyjałowionego mleka raz na 2-4 dni w dawkach wzrastających od 0,5 ml do 5 ml oraz autohemoterapia polegająca na domięśniowym wstrzykiwaniu w pośladek własnej krwi chorego zaraz po jej pobraniu z żyły zgięcia łokciowego 2-4 razy w tygodniu w dawce 5 ml, a później 10, 15 i nawet 20 ml. Zamiast krwi poleca się także wstrzykiwania surowicy krwi chorego (autoserotherapia) w tych samych dawkach. Silniejsze działanie wywiera leczenie domięśniowymi wstrzykiwaniami 10% zawiesiny siarki osadzonej (sulfur praecipitatum) w zwykłej oliwie (oleum oliuarurn) w dawce 0,1-0,5 ml. Continue reading „Metoda leczenia bodzcowa TYTUL Metoda”

CHOROBY NARZADU ODDECHOWEGO Z GRUZLICA

CHOROBY NARZĄDU ODDECHOWEGO Z GRUŹLICĄ PŁUC TYTUL CHOROBY NARZĄDU ODDECHOWEGO Z GRUŹLICĄ PŁUC WŁĄCZNIE A LOTY Zmniejszenie ciśnienia barometrycznego, cechujące loty, wywołuje przyśpieszenie i pogłębienie oddechów, przekrwienie w małym krążeniu i zwiększenie pojemności minutowej serca. W związku z tym lot może spowodować w czynnej gruźlicy płuc krwioplucie, zaostrzenie srawy w płucach i nawet rozsianie się prątków gruźlicy. W gruźlicy płuc podczas leczenia odmą opłucną do ujemnego działania hipoksemii przy obniżeniu ciśnienia barometrycznego dołącza się ucisk płuca wskutek rozszerzenia się powietrza odmowego. W tych warunkach ciśnienie w jamie opłucnej po stronie odmy może stać się dodatnie i może nastąpić znaczniejsze przesunięcie śródpiersia i serca w przeciwną stronę. Jeżeli odma opłucna lecznicza jest otorbiona, to już niewielki wzrost ciśnienia w jamie odmowej może spowodować duszność i bóle w klatce piersiowej, często silne. Continue reading „CHOROBY NARZADU ODDECHOWEGO Z GRUZLICA”

Nie bedac zwolennikiem saczkowania otwartego

Nie będąc zwolennikiem sączkowania otwartego hołduję sączkowaniu ropy jamy opłucnej TYTUL Nie będąc zwolennikiem sączkowania otwartego hołduję sączkowaniu ropy jamy opłucnej przy jednocześnie zamkniętej klatce piersiowej, czyli tzw. metodzie syfgonowej. Stosując ją unika się przenikania powietrza do jamy opłucnej z zewnątrz i dodatkowego jej zakażenia, zabezpiecza się stały odpływ ropy, co zapobiega zatruwaniu ustroju oraz przeistaczaniu się opłucnej w grubą błonę łącznotkankową ropiejącą (membrana pyogenes) także silniejszemu rozrostowi tkanki łącznej w płucu. Płuco stopniowo się odpręża nie tracąc zdolności rozszerzania się, jak to bywa, gdy stosuje się metodę szerokiego otwarcia jamy opłucnej z otwartym sączkowaniem. Postępowanie techniczne w metodzie syfonowej jest następujące. Continue reading „Nie bedac zwolennikiem saczkowania otwartego”

Po ukonczeniu zabiegu radzi Morelli

Po ukończeniu zabiegu radzi Morelli zbadać ciśnienie w jamie opłucnej TYTUL Butlę wypełnia się roztworem sublimatu dla jej wyjałowienia. Przed zabiegiem butlę opróżnia się i pozostawiwszy w niej niewiele sublimatu wstrząsa się, by wyjałowić zawarte w niej powietrze. Wkłuwszy teraz igłę i przekonawszy się za pomocą małej strzykawki że w jamie opłucnej istotnie znajduje się płyn, łączymy igłę do nakłuwania z butlą, ustawiając kurek tak, by jama opłucna była połączona z butlą równocześnie łączymy strzykawkę z butlą i aspirujemy z butli 100-200 ml powietrza. Do butli płynie teraz wysięk z opłucnej. Gdy wypływ wysięku ustanie, wtłaczamy do jamy opłucnej za pomocą strzykawki tyleż powietrza, ile wypłynęło wysięku i całe postępowanie powtarzamy dopóty, dopóki nie usuniemy całego wysięku. Continue reading „Po ukonczeniu zabiegu radzi Morelli”

Naklucie wykonuje sie w obrebie

Nakłucie wykonuje się w obrębie stłumienia TYTUL Nakłucie wykonuje się w obrębie stłumienia, zwykle w IX międzyżebrzu w linii łopatkowej albo między nią a tylną pachową. Obmywszy skórę benzyną lub eterem i zajodynowawszy międzyżebrze, znieczula się w miejscu nakłucia chlorkiem etylu i nakłuwa się igłą grubą nad górnym brzegiem żebra leżącego niżej, by uniknąć skaleczenia naczyń międzyżebrowych, przebiegających pod dolnym brzegiem żebra. Po wydobyciu strzykawką Rekorda ilości płynu potrzebnej do, badania chemicznego i drobnowidowego odłącza się, strzykawkę od igły i zastępuje się ją wężem gumowym wiodącym do butli, z której poprzednie przez odpowiednie ustawienie kurków aspirowano pompą powietrze. Gdy ssące działanie butli ustąpi, zamyka się kurek odgałęzienia rurki metalowej, połączonego z wężem idącym do igły, otwiera się kurek do pompy i ponownie aspiruje się powietrze z butli. Aspirator Dieulafoya składa się z miarowego cylindra szklanego, objętości 15,0 ml, zaopatrzonego tłokiem metalowym na osi karbowanej. Continue reading „Naklucie wykonuje sie w obrebie”

Wypuszczanie wysieku oplucnego TYTUL Wypuszczanie wysieku

Wypuszczanie wysięku opłucnego TYTUL Wypuszczanie wysięku opłucnego przerywa się, jeżeli: 1) pojawia się silny kaszel, zwłaszcza zaś plwocina pienista; 2) pojawiają się zawroty głowy świadczące o niedokrwieniu mózgu; 3) zwiększa się duszność oraz pojawia się ściskanie w piersiach, zależnie od zaburzenia krążenia wskutek bardzo szybkiego lub nadmiernego wypuszczenia wysięku; 4) pojawiają się bardzo sile bóle w klatce piersiowej wskutek znacznego rozciągnięcia zrostów; 5) wysięk przybiera barwę krwawą wskutek pęknięcia zrostu z naczyniem krwionośnym albo naczynia na powierzchni płuca; 6) w wysięku pojawiają się pęcherzyki powietrza wskutek rozdarcia się płuca. Zdarzają się chociaż rzadko, przypadki, w których natychmiast po nakłuciu klatki piersiowej występują objawy świadczące o zatorze powietrznym (embolia aeria) w dużym krążeniu. Sprawę tę szczegółowo omawiam w tomie III w rozdziale o powikłaniach w leczeniu gruźlicy płuc odmą opłucną. Gdy zator powstanie, zabieg trzeba natychmiast przerwać i ułożyć chorego tak, by górna część ciała, a zwłaszcza głowa, znajdowała się niżej. W ten sposób zapobiega się dostaniu się powietrza do mózgu. Continue reading „Wypuszczanie wysieku oplucnego TYTUL Wypuszczanie wysieku”

Rozpoznanie róznicowe TYTUL Rozpoznanie róznicowe.

Rozpoznanie różnicowe TYTUL Rozpoznanie różnicowe. Różnicowanie ostrego nieżytu oskrzeli z rozpoczynającą się gruźlicą płuc opiera się na tym, że ostry nieżyt oskrzeli sadowi się przede wszystkim w dolnych częściach płuc, natomiast rozpoczynająca się gruźlica płuc w okolicy podobojczykowej, zwłaszcza w bocznej jej części. Zdarza się jednak, że ostry nieżyt oskrzeli, zwłaszcza na tle grypy sadowi się również w górnym płacie i, na odwrót, gruźlica może rozpoczynać się ogniskiem w dolnym płacie. W tych przypadkach poza prawidłem catarrhus unius pulmorus non est catarrhus rozstrzygają badanie plwociny, odczyn tuberkulinowy skórny, badanie radiologiczne klatki piersiowej i obserwacja przebiegu choroby. Rokowanie w ostrym nieżycie oskrzeli u osób bez zmian w innych narządach jest zazwyczaj pomyślne. Continue reading „Rozpoznanie róznicowe TYTUL Rozpoznanie róznicowe.”