Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 9

Mediana zajętości receptora wynosiła ponad 65% w przypadku badanych dawek. Chociaż badania te dostarczają bezpośredniej oceny i dowodu na docelowe zaangażowanie u pacjentów otrzymujących przeciwciała anty-PD-L1, zależności między zajętością receptora we krwi obwodowej a mikrośrodowiskiem nowotworu pozostają słabo poznane. Główną implikacją klinicznej aktywności blokowania punktu kontrolnego jest to, że generowane są znaczące endogenne odpowiedzi immunologiczne na antygeny nowotworowe, i te odpowiedzi mogą być wykorzystane terapeutycznie do pośredniczenia w klinicznej regresji guza przy hamowaniu punktu kontrolnego. Wyłaniającą się koncepcją immunologii nowotworów jest to, że hamujące ligandy, takie jak PD-L1, są indukowane w odpowiedzi na atak immunologiczny, mechanizm określany jako oporność adaptacyjna.22,32 Ten potencjalny mechanizm oporności immunologicznej przez nowotwory sugeruje, że terapia ukierunkowana na blokowanie interakcji między PD. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 9”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 8

Po pierwszej dawce średnie geometryczne poziomy piku przy tych poziomach dawek wynosiły odpowiednio 27, 83 i 272 .g na mililitr (współczynnik zmienności, 30 do 34%). Okres półtrwania przeciwciała anty-PD-L1 oszacowano na podstawie farmakokinetyki populacyjnej jako około 15 dni. Obłożenie receptora PD-L1 na komórkach jednojądrzastych CD3 + z krwi obwodowej oceniono u 29 pacjentów z czerniakiem pod koniec jednego cyklu leczenia, w dawkach od do 10 mg na kilogram. Mediana zajętości receptorów przekroczyła 65% dla wszystkich grup (ryc. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 8”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 7

Obiektywne odpowiedzi (potwierdzone pełne lub częściowe odpowiedzi) zaobserwowano u pacjentów z czerniakiem, niedrobnokomórkowym rakiem płuc, rakiem nerkowokomórkowym i rakiem jajnika (Tabela 2, Figura i Figura 2 i Fig. S1 w Dodatkowym Dodatku ), a wiele obiektywnych odpowiedzi było trwałych. Czterech dodatkowych pacjentów miało utrzymujące się zmniejszenie docelowych zmian w obecności nowych zmian (zgodnie z immunologicznym wzorem odpowiedzi27). Jednakże, w celu obliczenia odsetka odpowiedzi, tych pacjentów nie zakwalifikowano jako mających odpowiedź. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 7”

Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 6

Wszystkie takie reakcje miały stopień lub 2, z wyjątkiem jednego przypadku 3 stopnia u pacjenta otrzymującego 10 mg na kilogram. Reakcje związane z infuzją były na ogół szybko odwracalne za pomocą leków przeciwhistaminowych, przeciwgorączkowych i (w niektórych przypadkach) glukokortykoidów. Podczas badania wdrożono profilaktyczny schemat leków przeciwhistaminowych i przeciwgorączkowych. Pacjenci z reakcjami na infuzję stopnia 1. Continue reading „Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem AD 6”