Wypuszczanie wysieku oplucnego TYTUL Wypuszczanie wysieku

Wypuszczanie wysięku opłucnego TYTUL Wypuszczanie wysięku opłucnego przerywa się, jeżeli: 1) pojawia się silny kaszel, zwłaszcza zaś plwocina pienista; 2) pojawiają się zawroty głowy świadczące o niedokrwieniu mózgu; 3) zwiększa się duszność oraz pojawia się ściskanie w piersiach, zależnie od zaburzenia krążenia wskutek bardzo szybkiego lub nadmiernego wypuszczenia wysięku; 4) pojawiają się bardzo sile bóle w klatce piersiowej wskutek znacznego rozciągnięcia zrostów; 5) wysięk przybiera barwę krwawą wskutek pęknięcia zrostu z naczyniem krwionośnym albo naczynia na powierzchni płuca; 6) w wysięku pojawiają się pęcherzyki powietrza wskutek rozdarcia się płuca. Zdarzają się chociaż rzadko, przypadki, w których natychmiast po nakłuciu klatki piersiowej występują objawy świadczące o zatorze powietrznym (embolia aeria) w dużym krążeniu. Sprawę tę szczegółowo omawiam w tomie III w rozdziale o powikłaniach w leczeniu gruźlicy płuc odmą opłucną. Gdy zator powstanie, zabieg trzeba natychmiast przerwać i ułożyć chorego tak, by górna część ciała, a zwłaszcza głowa, znajdowała się niżej. W ten sposób zapobiega się dostaniu się powietrza do mózgu. Continue reading „Wypuszczanie wysieku oplucnego TYTUL Wypuszczanie wysieku”

Rozpoznanie róznicowe TYTUL Rozpoznanie róznicowe.

Rozpoznanie różnicowe TYTUL Rozpoznanie różnicowe. Różnicowanie ostrego nieżytu oskrzeli z rozpoczynającą się gruźlicą płuc opiera się na tym, że ostry nieżyt oskrzeli sadowi się przede wszystkim w dolnych częściach płuc, natomiast rozpoczynająca się gruźlica płuc w okolicy podobojczykowej, zwłaszcza w bocznej jej części. Zdarza się jednak, że ostry nieżyt oskrzeli, zwłaszcza na tle grypy sadowi się również w górnym płacie i, na odwrót, gruźlica może rozpoczynać się ogniskiem w dolnym płacie. W tych przypadkach poza prawidłem catarrhus unius pulmorus non est catarrhus rozstrzygają badanie plwociny, odczyn tuberkulinowy skórny, badanie radiologiczne klatki piersiowej i obserwacja przebiegu choroby. Rokowanie w ostrym nieżycie oskrzeli u osób bez zmian w innych narządach jest zazwyczaj pomyślne. Continue reading „Rozpoznanie róznicowe TYTUL Rozpoznanie róznicowe.”

Niedostateczne przewietrzanie pluc TYTUL Niedostateczne

Niedostateczne przewietrzanie płuc TYTUL Niedostateczne przewietrzanie płuc, jak to bywa u ciężko chorych, sprzyjając gromadzeniu się w oskrzelach wydzieliny i osiedlaniu się bakterii, wywołuje nieraz ostry nieżyt oskrzeli, zwłaszcza w dolnych i tylnych częściach płuc, tym łatwiej że te części płuc ulegają u tych chorych biernemu przekrwieniu. Ciała obce, dostawszy się do oskrzeli, mogą wywoływać również ostry ich nieżyt. Anatomia patologiczna. Ostry nieżyt oskrzeli może dotyczyć oskrzeli dużych, średniego kalibru lub oskrzelków (bronchitis capillaris s. bronchiolitis acuta). Continue reading „Niedostateczne przewietrzanie pluc TYTUL Niedostateczne”

Zabiegi stosowane na plucach

Zabiegi stosowane na płucach TYTUL Zabiegi stosowane na płucach Z zabiegów na płucach w chorobach narządu oddechowego stosuje się nacięcie płuca, wycięcie części lub całego płata płucnego. Nacięcie płuca (pneumotomia s. pneumonotomia) poleca się w przypadkach dużych rozszerzeń oskrzeli w jednym płucu, przebiegających z bardzo obfitą ropną plwociną, a także w przypadkach ropnia płuc i obcego ciała w płucu. Zabieg polega na szerokim otwarciu jamy oskrzelowej lub ropnia płuc i następowym odprowadzeniu ropy na zewnątrz, a w przypadkach obcego ciała na jego usunięciu przez nacięcie płuca. W przypadkach uporczywego ropnia płuc poleca się wycięcie części płata płucnego (pneumectomia) lub wyłuszczenie całego płata (lobectomia s. Continue reading „Zabiegi stosowane na plucach”