MYD88 L265P Mutacja somatyczna w makroglobulinemii Waldenströma AD 4

Zbadano nuklearną i cytoplazmatyczną ekspresję NF-.B p65 za pomocą barwienia immunofluorescencyjnego, 17 przy użyciu króliczego poliklonalnego antyludzkiego przeciwciała NF-.B p65 (Cell Signaling), a następnie ospy przeciwgrubne IgG-DyLight 488 drugorzędowe przeciwciało (Abcam). Analiza statystyczna
Zmienne kategoryczne porównano z użyciem dokładnego testu prawdopodobieństwa Fishera i zmiennych porządkowych za pomocą testu U Manna-Whitneya. Wartości P skorygowano dla wielokrotnych porównań zgodnie z metodą Benjaminiego i Hochberga. Wartości P równe 0,05 lub mniej były uważane za wskazujące na istotność statystyczną. Obliczenia przeprowadzono za pomocą pakietu statystycznego R (R Foundation for Statistical Computing).
Wyniki
Identyfikacja MYD88 L265P jako najczęstszej zmiany Somatycznej
Guz i prawidłowe genomy sekwencjonowano do średnio 66-krotnego pokrycia (zakres od 60 do 91) odwzorowanych indywidualnych odczytów. Średni uzysk zmapowany brutto dla tych genomów wynosił 186,89 Gb (zakres od 171,56 do 262,03). U wszystkich 10 pacjentów ze sparowanymi próbkami tkanek zidentyfikowaliśmy wariant w pozycji 38182641 w chromosomie 3p22.2, co spowodowało zmianę pojedynczego nukleotydu, T . C, w MYD88. Ta zmiana przewidziała zamianę leucyny na prolinę w pozycji aminokwasowej 265 (L265P). Stwierdzono medianę 3419 wariantów somatycznych (zakres od 2540 do 4011), a najczęstszy był MYD88 L265P. Wyrażono ją również u 16 z 20 pacjentów z makroglobulinemią Waldenströma, którzy mieli niesparowane próbki. MYD88 L265P ulegał ekspresji u 26 z 30 pacjentów, u których wykonano sekwencjonowanie całego genomu. Mediana odsetka odczytów wspierających wariant MYD88 L265P dla tych 26 pacjentów wynosiła 46,3% (zakres, 23,4 do 95,7); ten odsetek mógł odzwierciedlać obecność poliklonalnych komórek B lub zanieczyszczających komórek innych niż CD19 + w sekwencjonowanych próbkach lub, alternatywnie, obecność MYD88 L265P w subpopulacjach klonalnych limfoplazmatycznych komórek u niektórych pacjentów. Przeciwnie, MYD88 L265P nie ulegał ekspresji w żadnych odczytach ze sparowanych normalnych próbek tkanek poddanych sekwencjonowaniu całego genomu.
Częstość mutacji L265P MYD88 wśród pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym wynosiła 100% (9 z 9 pacjentów), a częstość wśród pacjentów ze sporadycznymi przypadkami wynosiła 86% (18 z 21) (P = 0,60). U 22 z 26 pacjentów z ekspresją L265P MYD88, wariant był heterozygotyczny, a u pozostałych 4 pacjentów uzyskany jednoznaczny przypadek disomy (mediana, 49,5 MB [zakres, 48,5 do 50,0]) przy 3p22.2 powodował homozygotyczne MYD88 L265P ekspresja w co najmniej części komórek nowotworowych. Te jednoosobowe zdarzenia disomiczne były nieobecne w sparowanych normalnych próbkach. Nie zaobserwowano różnicujących cech klinicznych ani laboratoryjnych u pacjentów homozygotycznych pod względem L265P MYD88, w porównaniu z pacjentami heterozygotycznymi, chociaż pacjenci, którzy byli homozygotyczni pod względem MYD88 L265P mieli dłuższy średni odstęp od diagnozy makroglobulinemii Waldenströma (56,4 miesięcy vs.
[przypisy: scyntygrafia kości cennik, endermologie lpg, addent ]