Genetyczne przyczyny wad nerek w zespole DiGeorge ad 7

Odwrotnie, SERPIND1, SNAP29, CRKL i THAP7 niosą mutacje powodujące utratę funkcji w nie więcej niż 2 na 10 000 osób. Spośród ponad 60 500 publicznie dostępnych kontroli populacji z bazy Exome Aggregation Consortium (ExAC) (exac.broadinstitute.org) tylko miał w CRKL wysokiej jakości wariant utraty funkcji, który plasuje się w górnej drugiej percentyl genom dla haploinsuficiency – innymi słowy, istnieje wysokie prawdopodobieństwo szkodliwego wpływu na fenotyp, gdy usuwana jest tylko jedna kopia genu. To odkrycie sugeruje, że zmiany utraty funkcji CRKL mają szkodliwy wpływ na sprawność genetyczną (tabela S3 w dodatku uzupełniającym) .39 Przeprowadziliśmy także ukierunkowane sekwencjonowanie następnej generacji wszystkich 107 egzonów kodujących PI4KA, SERPIND1, SNAP29, CRKL, AIFM3, THAP7, P2RX6 i SLC7A4 u 526 pacjentów z agenezją nerek lub hipodysplazją. Zidentyfikowaliśmy sześć wariantów utraty funkcji u 11 pacjentów: dwa w SERPIND1, jeden w CRKL, jeden w AIFM3 i dwa w P2RX6 (u 7 pacjentów) (tabela S7 w dodatkowym dodatku). Mutacje utraty funkcji w SERPIND1 powiązano z mendlowską chorobą krzepnięcia (niedoborem kofaktora II heparyny), która nie jest znana w związku z rozwojem nerek i dróg moczowych.40 W przeciwieństwie do tego stwierdzono mutację CRKL, p.Q31 *, u pacjenta (P13) z izolowaną jednostronną agenezją nerek i przewidywano, że będzie skutkować niewydolnością serca.

Genetyczne przyczyny wad nerek w zespole DiGeorge ad 6

Ponadto, delecje snap29 i kliki pośredniczone przez CRISPR-Cas9 w dniu zapłodnienia indukowały insercje lub delecje w 60 do 80% komórek w obrębie każdego zmutowanego zarodka (Fig. S5 w dodatkowym dodatku). (Aifm3 genu był niezdolny do tej metody.) Następnie zmutowana ryba w pełni powtórzyła chorobę nerek (Figura 2C i 2D). Nie zaobserwowaliśmy żadnych fenotypów nerkowych, gdy każdy ludzki mRNA został wstrzyknięty sam, ani nie znaleźliśmy żadnych innych poważnych wad morfologicznych w zarodkach poddawanych powaleniu MO lub nadekspresji w badanych stadiach rozwojowych, które mogłyby wskazywać na nieswoistą toksyczność. Ponieważ morfogeneza nerek może być zakłócona przez defekty zewnątrznerkowe (np.

Genetyczne przyczyny wad nerek w zespole DiGeorge ad 5

Panel C pokazuje zarodki, które zostały wstrzyknięte CRISPR-Cas9 i które odtwarzają defekty splotu obserwowane w zarodkach morfologicznych. Przewodnik RNA (gRNA), który był skierowany do każdego odpowiedniego genu, został poddany mediacji z oczyszczonym białkiem Cas9, a względna długość pronephros została zmierzona u założycieli, jak pokazano w panelu D. W panelach B i D pojedyncza gwiazdka oznacza P <0,05, dwie gwiazdki P <0,01 i trzy gwiazdki P <0,001. WT oznacza typ dziki. Najpierw staraliśmy się ustalić fenotypowy odpowiednik wrodzonych wad nerek i dróg moczowych w zarodkach danio pręgowanego.

Genetyczne przyczyny wad nerek w zespole DiGeorge czesc 4

Przesłuchanie bazy danych 22q i ty ze szpitala dziecięcego w Filadelfii pozwoliło na stwierdzenie wad wrodzonych nerek u 2 z 10 pacjentów z delecją 22q11.2 między LCR22 C i D (tabela S4 w dodatkowym dodatku). Na koniec ponownie przeanalizowaliśmy trzy kontrole z usuniętymi 22q11.2; jeden niósł typową delecję między LCR22 A i D, jedną z delecją między B i D i jedną delecją między C i D. Uzyskaliśmy zapisy kliniczne dla kontrolnej C1, u których wystąpiła choroba Parkinsona, wrodzona niedoczynność przytarczyc i zaawansowana przewlekła choroba nerek ( Tabela W związku z tym znaleźliśmy pacjenta z nierozpoznanym zespołem DiGeorge z zajęciem nerki wśród 22 000 kontroli populacji, co zapewniło dalsze wsparcie dla patogenności delecji 22q11.2 u pacjentów z wrodzonymi wadami nerek i układu moczowego. Po usunięciu tego pacjenta z zestawu danych kontrolnych, siła asocjacji pomiędzy delaminacjami 22q11,2 a agenezją nerek lub hipodysplazją dalej wzrastała (12 z 1093 pacjentów vs. 2 z 22093 kontroli, P = 8,5 x 10-15, iloraz szans, 123,7).